Choking, wat doe je eraan?

Slim Tennis Choking

Daar sta je dan. Zo meteen begint de wedstrijd waar je zo hard voor hebt getraind! Je hebt één kans. Vervolgens komt het moment – de wedstrijd begint, maar ineens gaat het mis. De spanning wordt teveel; je verstijft, je kracht verdwijnt, je bent bang om te falen waardoor je juist faalt. Uiteindelijk presteer je ver onder je niveau en lijkt je training bijna voor niks geweest. Wat gebeurde er nou?

Dit fenomeen staat in de sportwereld bekend als choking. Choking ontstaat wanneer atleten onderpresteren door druk ondanks een hoge motivatie voor succes. Zelfs de beste atleten overkomt dit. Neem bijvoorbeeld Dan O’Brien, een decatleet. Hij heeft dit helaas moeten meemaken tijdens de Olympische Spelen van 1991. Ondanks zijn eerdere topprestaties lag hij er snel uit. Hij onderprestreerde door de druk. Dit is een van de bekendste choking-incidenten geworden in de sportwereld.

Wat veroorzaakt choking?

Wat maakt het verschil tussen chokers en niet-chokers? Universiteit Utrecht en Universiteit Nijmegen hebben onderzoek gedaan naar dit vraagstuk (Bijleveld & Veling, 2014). Zij dachten dat dit te maken had met het werkgeheugen. Het werkgeheugen is een tijdelijke opslagplaats in de hersenen. Je gebruikt dit als je een taak aan het uitvoeren bent, zoals wanneer je tijdens het autorijden onthoudt wat je net in je achteruitkijkspiegel hebt gezien.

Bijleveld en Veling (2014) dachten dat druk de functionaliteit van het werkgeheugen verstoort. Het werkgeheugen is cruciaal tijdens het uitvoeren van taken onder druk en concentratie. Het stelt de atleet in staat snelle beslissingen te nemen en daarmee effectief te zijn. Dit is cruciaal voor (sportieve) prestaties, en dus erg handig tijdens een wedstrijd!

In het onderzoek is er gekeken naar het verschil in prestatie van competitieve tennissers tijdens beslissende en niet beslissende sets. Wat blijkt? De tennissers met een groter werkgeheugen presteren relatief beter tijdens beslissende wedstrijden tegenover tennissers met een kleiner werkgeheugen. Deze bevindingen laten zien dat prestaties kunnen worden voorspeld uit het effectief gebruik van het werkgeheugen. Het suggereert dat het werkgeheugen het onderscheid maakt tussen chokers en niet-chokers.

Choking verhelpen

We weten dus waar het aan ligt en wat het verschil maakt. Maar het belangrijkste is: Wat kan je er aan doen? Er zijn verschillende manieren om hiermee om te gaan.

Zoek afleiding! Overanalyseren is een grote boosdoener want daarmee ben je geneigd je zorgen te maken over falen en te gaan choken. Er wordt een poging gedaan om alle aspecten te controleren voor succes, maar ironisch genoeg zorgt dit juist voor een tegenslag waardoor je slechter presteert.

Je kan jezelf afleiden door bijvoorbeeld te letten op irrelevante details, zoals het gravel van de tennisbaan, in je eigen handen te knijpen of zelfs te zingen. Mediteren helpt ook, al is het maar 10 minuten voor de wedstrijd. Een kort dutje nemen kan ook helpen tegen het over analyseren, maar pas op dat je niet in een te diepe slaap komt want anders ben je te vermoeid en verward om überhaupt nog iets te doen.

Wat betreft de decatleet, Dan O’Brien, hij heeft een boek geschreven genaamd Clearing Hurdles: The Quest to Be The World’s Greatest Athlete. Gelukkig kan hij tegenwoordig om het choke-incident lachen. Uiteindelijk heeft hij later alsnog goud gewonnen. Het neerzetten van sportieve prestaties (en heel veel andere dingen in het leven) is vallen en opstaan, en het overwinnen van hindernissen.

Hopelijk kunnen wij tennissers ook iets leren van Dan O’Brien in het omgaan met choking. Heb jij een bijzonder choking incident meegemaakt. Deel het met ons. Delen is het beste manier om het te verwerken. Laat hieronder een reactie achter.

Referenties

E. Bijleveld, H. Veling (2014) Separating Chokers From Nonchokers: Predicting Real-Life Tennis Performance Under Pressure From Behavioral Tasks That Tap Into Working Memory Functioning

Labels:

Trackback van jouw site.

Laat een reactie achter