Wat kan Nadal leren van Federer?

Rafa is ook in New York vroegtijdig uitgeschakeld. Voor het eerst in 11 jaar geen Grand Slam titel voor Rafael Nadal. Is Nadal nu voorgoed verdwenen uit de dominante top 4. Of zal hij net zoals Federer zijn weg nog terug vinden?

De Spanjaard kent een wisselvallig jaar met twee ATP-titels op zijn geliefde gravel en een grastitel in Stuttgart. Op het hoogste podium wil het echter niet lukken. Tijdens de Australian Open en ‘zijn’ Roland Garros verloor hij in de kwartfinale en tijdens Wimbledon ging hij zelfs al in de tweede ronde onderuit tegen een ontketende Dustin Brown. In New York liet hij Fabio Fognini terugkomen na een voorsprong van 2-0 in sets, iets wat we ondenkbaar zouden achten voor de oude Nadal.

Nadal vooraf aan US Open

Desondanks blijft ‘Rafa’ vertrouwen houden in zijn eigen kwaliteiten: Ik voel dat ik steeds dichter kom bij waar ik wil zijn. Ik blijf geduldig, vertelde de huidige nummer acht van de wereld in New York.

Fysiek gezien voel ik me geweldig en dat geeft me vertrouwen in mijn lichaam. Dat is heel belangrijk voor de intensiteit die ik in mijn bewegingen breng. Als ik gezond blijf en de kans krijg om op dezelfde manier te blijven werken als nu, dan geloof ik dat ik de komende jaren nog kansrijk zal zijn in de grote toernooien.

Vooral op mentaal vlak liet Nadal het dit jaar vaak afweten. Regelmatig gaf hij te kennen dat hij last had van spanningen, iets waar hij normaal gesproken ijzersterk in is. Mijn mentale kracht is altijd een van mijn sterkste punten geweest in mijn carrière. Ik merkte dat ik daarin dit jaar niet de constantheid kon vinden, maar ik ervaar nu dat mijn zelfvertrouwen weer terugkomt.

Nadal na verlies op US Open

Nadal is niet bereid om ook de geringste insinuatie te accepteren dat het einde voor hem nabij is. Winst of verlies, Nadal, als ook Federer, zijn altijd uitermate sportief en aardig geweest bij persconferenties. Maar in 2015, lijkt Nadal vaak gevoelig te reageren op de vragen van journalisten tijden de persconferenties die direct na de wedstrijd plaats vinden. Hij was niet anders zaterdag, na de val in de vierde ronde van de US Open.

Nadal, die een 2-0 voorsprong in sets verspilde en verloor van de Italiaan Fabio Fognini, leek emotioneel te reageren wanneer mensen leken te impliceren dat hij de eerste van de Big Four zou zijn die langzamerhand zou vervagen. Toen hij er aan herinnerd werd dat hij het jaar zou eindigen zonder Grand Slam titel voor het eerste in 11 jaar, schoot Nadal terug, Dat betekent alleen maar dat ik slechter speelde dan de laatste 10 jaar. … Voor mij was dat geweldig… Je kunt je voorstellen hoe moeilijk het is om dat te realiseren.

De opleving van Federer

De recente opleving van Federer is het bewijs dat het mogelijk zou moeten zijn ook voor Nadal – als zijn lichaam en geest het volhouden en als hij op een andere manier leert spelen dat zijn leeftijd beter schikt. Maar dat zijn een aantal grote vraagtekens.

Het was nog maar een paar jaar geleden, toen Federer’s bestempeling als grootste ooit alleen nog ondermijnd werd door het feit dat Nadal een 23-10 head-to-head stand had tegen hem, en dat Nadal hem verslagen had op Wimbledon, waarin Federer maar liefst zeven keer kampioen werd.

Maar de superieure gezondheid van Federer en, nu, het niveau van zijn spel ten opzichte van het spel van Nadal sussen die twijfels over zijn GOAT (Greatest Of All Time) status weer. Federer heeft genoten van een prestatie van dit jaar, waarvan niemand meer zeker wist dat hij er nog toe in staat van was. Hij verklaart veel met een overstap naar een groter, krachtiger racket twee jaar geleden en het aanpassen van bepaalde delen van zijn spel. Dat alles gedurende een pauze vanwege een rugblessure. Het resultaat? Hij serveert beter dan ooit en is beter uitgerust om het iedereen zeer moeilijk te maken.

Het is duidelijk dat de situatie in 2013 me de kans gaf om alles in breder perspectief te zien, in plaats van alleen bezig te zijn mijn rug weer goed te krijgen en te verwachten dat daarmee alles terug zou gaan naar de status quo, zei Federer zei vorige week op de US Open. Het was een kans om de tij te keren. Ik ben blij dat ik die tijd gebruikte om misschien niet zo veel wedstrijden te winnen maar wel voor mezelf.

Op welke leeftijd beginnen toptennissers te vallen

Djokovic blijft momenteel op de meest vloeiende manier winnen van de Big Four. Hij heeft uitvoerig gesproken over de manier waarop zijn leven en prioriteiten zijn veranderd nadat hij echtgenoot en vader is geworden. Maar het is moeilijk om een ​​gevolg daarvan in zijn prestaties te merken. Djokovic is met autoriteit de nummer 1 op de ATP ranglijst en houdt deze positie al 62 achtereenvolgende weken en 163 weken in totaal. Hij heeft sinds Roland Garros 2009 niet eerder dan de kwartfinale in een Grand Slam verloren.

Met 28 is Djokovic ook de jongste van het viertal (slechts een week jonger dan Murray), maar hij nadert 29, de leeftijd waarop vele vroegere grootheden van de mannenspel plotsklaps viel.

Federer, Sampras en Boris Becker wonnen alle slechts één belangrijk toernooi na hun 29ste verjaardag. De in Australië geboren Patrick Rafter en de Zweedse grootheid Stefan Edberg (één van de huidige coaches Federer) gingen al met pensioen op de leeftijd van 30. De enige opmerkelijke recente uitzondering was Andre Agassi, die speelde totdat hij 36 was en won drie Grand Slams na zijn 29ste. Maar Agassi leed nooit aan de slijtage waar Nadal zich doorheen moest werken.

Maar Nadal wil het allemaal niet horen. Hij kijkt naar zijn tennis resultaten op eenvoudige manieren. Je speelt goed, je hebt kansen om te winnen. Je speelt slecht, je gaat verliezen. De sport is simpel, zei hij aan het begin van de US Open.

Nadal zal slechts sporadisch toegeven dat de knie, pols en rugklachten waarmee hij gekampt heeft sinds 2012 de reden zijn voor zijn kwetsbaarheid in 2015. Hij heeft vaak toegegeven dat zenuwen of gebrek aan vertrouwen heeft bijgedragen aan veel van zijn verliezen dit jaar. Maar in New York, drukte hij ook frustratie uit dat al die jaren van zware wedstrijden en zware topspin slagen zijn fysieke achteruitgang onomkeerbaar hebben gemaakt. Hij houdt er niet van om te horen dat hij oud is in tennisjaren. Hij meent dat het teleurstellende jaar een tijdelijke conditie is waar hij zelf een weg uit zal vinden.

Ik ben nummer 8 van de wereld. Ik ben geen nummer 100, protesteerde Nadal. Het lijkt in elke persconferentie erop dat ik nummer 200 ben. Ik ben niet zo slecht. Nadat hier kom met een overwinning, loop ik terug naar de kleedkamer [en ik hoor anderen] zeggen hoe slecht ik ben. Elke dag … het ziet er naar uit dat wanneer ik hier kom en de waarheid vertel, en eerlijk ben, dat dat slecht is. Ik weet niet wat jullie willen van mij.

Kan Nadal zich opnieuw naar een dominerende positie knokken?

Nadal heeft zich eerder kunnen hervinden, in zijn succesvolle zoektocht om Federer te verslaan op Wimbledon, waar hij ook tevreden had kunnen zijn om de negenvoudige Franse Open kampioen te zijn. Maar zelfs hij geeft toe dat de sport altijd blijft bewegen. Met of zonder jou, het gaat altijd verder.

Dat is een deel van je carriere, zei Nadal. Voor iedereen is er een begin, en voor iedereen is er een einde. We zijn hier nu, maar morgen zullen we er niet zijn. Sampras was hier. Hij is hier niet meer. Connors, McEnroe, iedereen verdwijnt uiteindelijk.

Nadal houdt vol dat hij is nog niet is aan het vervagen. Hij heeft gezworen dat hij weer terug zal zijn op zijn gewone plaats naast Federer, Djokovic en Murray – en snel.

Mijn geest staat me toe om te vechten tot het einde, en dat is iets wat ik een tijdje gemist heb, zei Nadal na zijn verlies tegen Fognini. Ik weet wat ik moet doen. En ik ga er aan werken.

Wat denken jullie? Zal Nadal nog terugkomen en weer een Grand Slam winnen? Laat hieronder een reactie achter…

Labels:

Trackback van jouw site.

Laat een reactie achter